ΟΙ "ΠΛΟΕΣ" ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΥΣΙΡΛΑΚΗ
Κατά την επίσημη παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Μυσιρλάκη «Πλόες - Χαρτογραφώντας 40 χρόνια σε δημοσιογραφική ρότα» που έγινε το βράδυ της Παρασκευής 9 Ιανουαρίου στην αίθουσα "Καστελλάκη" του Επιμελητηρίου Ηρακλείου, μίλησε ο δημοσιογράφος Κώστας Τριγώνης που είπε τα εξής:
Ο Γιώργος Μυσιρλάκης είναι ευρύτερα γνωστός ως ένας άξιος και πολύπειρος επαγγελματίας δημοσιογράφος. Δικαίως τον συνοδεύει η φήμη πως ακολούθησε ανέκαθεν με αξιοπρέπεια
μια πορεία υποδειγματική και αξιώθηκε να καταγράψει μια πολύ σημαντική προσφορά στην δημοσιογραφία αλλά και στην κοινωνία γενικότερα. Είναι παράλληλα ένας σεμνός και ευγενής άνθρωπος, που τήρησε και τηρεί μέχρι σήμερα απαρεγκλίτως, μέχρι κεραίας, τους αυστηρούς αλλά σπουδαίους ηθικούς κανόνες που έθεσε στη ζωή του.
Ο Γιώργος Μυσιρλάκης επέλεξε να ακολουθήσει την δημοσιογραφία ως κύριο και αποκλειστικό του επάγγελμα. Και, κατά γενική ομολογία, ετίμησε το επάγγελμά του. Εργάστηκε για δεκαετίες με υποδειγματική ευσυνειδησία και εντιμότητα. Έζησε έντονα, από πρώτο χέρι, σημαντικά γεγονότα, σε δύσκολες εποχές. Απέκτησε πολλές και σπάνιες εμπειρίες, αρκετές από τις οποίες έγιναν και δικά του βιώματα.

Όταν, πριν από λίγο καιρό, έμαθα πως ο καλός συνάδελφος, προχωρούσε στην έκδοση ενός βιβλίου, που θα είχε ως κύριο θέμα τους αγώνες και τις αγωνίες της τοπικής, δημοσιογραφικής οικογένειας, χάρηκα πάρα πολύ. Ο Μυσιρλάκης ήταν ο ιδανικότερος να διεκπεραιώσει ένα τόσο λεπτό και δύσκολο εγχείρημα, αφού στην πορεία του έχει κερδίσει την απόλυτη εμπιστοσύνη των συναδέλφων του. Ήμουνα βέβαιος πως, το βιβλίο του θα μιλούσε και θα εξιστορούσε αξιόπιστα, την μακρά και γόνιμη δημοσιογραφική πορεία του ακριβού φίλου μου, και παράλληλα, θα περιέγραφε λεπτομερειακά την περιρρέουσα ατμόσφαιρα των δημοσιογραφικών γραφείων της εποχής. Επειδή με τον Γιώργο συνδεόμαστε και συμπλέουμε μια ολόκληρη ζωή, και ξέρω αρκετά καλά, πώς σκέφτεται και πώς λειτουργεί, ήμουνα βέβαιος πως το βιβλίο που κυοφορούσε, θα ήταν πλήρες. Θα κάλυπτε και θα εξέφραζε απόλυτα και ακριβοδίκαια, τόσο τον ίδιο, όσο και συνολικά τον δημοσιογραφικό κόσμο του Ηρακλείου, τον σημερινό αλλά και τον παλαιότερο. Όλους τους συναδέλφους που μόχθησαν για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του δύσκολου αυτού επαγγέλματος, στις εξιστορούμενες δεκαετίες.
Δεν θα παραλείψω εδώ να αναφέρω, την αποφασιστική συμβολή που είχε ο υιός Μυσιρλάκης, ο αγαπητός μας Νίκος, στην τελική απόφαση του πατέρα του, να προχωρήσει στην συγγραφή του βιβλίου. Το σχεδόν καθημερινό τριγούνισμα του Νίκου, να αποτυπώσει τις αναμνήσεις του στο χαρτί, ήταν φυσικό να φέρει το ποθούμενο αποτέλεσμα. Ο Γιώργος, με την επιμονή του γιού του, όπως ο ίδιος ομολογεί, κατόρθωσε να ξεπεράσει τις όποιες αναστολές, και να προχωρήσει στο δύσκολο εγχείρημα. Έβαλε το μυαλό του να δουλέψει σε υψηλές στροφές, συγκέντρωσε τις σκόρπιες σκέψεις του και άνοιξε όλους τους αποθηκευτικούς χώρους της μνήμης του, για να συλλέξει και να αξιολογήσει τα πιο σημαντικά, αλλά και πολλά από τα θεωρούμενα σαν ασήμαντα, γεγονότα που τον σημάδεψαν, κατά την πολύχρονη πορεία του στον δύσκολο και ορισμένες φορές αφιλόξενο ή και απροσπέλαστο για πολλούς, χώρο της δημοσιογραφίας.

Κάπως έτσι, προέκυψαν οι "Πλόες" του Γιώργου Μυσιρλάκη. Το βιβλίο που σήμερα παρουσιάζουμε, και που δεν είναι μόνο η αυτοβιογραφία του δημοσιογράφου - συγγραφέα, ούτε είναι ένα απλό χρονικό. Είναι κάτι πολύ περισσότερο, σπάνιο, ίσως και μοναδικό για τα τοπικά δεδομένα.
Κατ΄ αρχήν, ο συγγραφέας αξιοποιεί τις 560 περίπου σελίδες του βιβλίου του, για να βοηθήσει τους αναγνώστες του να εντοπίσουν τις διαφορές της δημοσιογραφικής κουλτούρας που κάνουν να ξεχωρίζει ένας σωστός επαγγελματίας δημοσιογράφος, από έναν ερασιτέχνη περιστασιακό ή περιθωριακό.
Επίσης, ο Γιώργος Μυσιρλάκης στο βιβλίο του, προσδιορίζει τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει τους κάθε λογής ανεύθυνους δημοσιογραφούντες, από τους επαρχιώτες επαγγελματίες του χώρου που σέβονται την αποστολή τους και προσπαθούν, μέσα από μύριες δυσκολίες, να ανταποκριθούν στις δικαιολογημένες απαιτήσεις του κοινού από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, που με πίστη, με καθαρά χέρια και με καθαρή καρδιά υπηρετούν.
Ο ίδιος έγραψε προ καιρού ότι το έργο του "αποτελεί έναν συνδυασμό αυτοβιογραφίας, χρονικού και κοινωνικοπολιτικής μαρτυρίας τεσσάρων δεκαετιών, όπου η δημοσιογραφία συναντά την Ιστορία και αναδεικνύει πώς η έγκυρη και τεκμηριωμένη ενημέρωση λειτουργεί ως «καθρέφτης» της εποχής αλλά και ως μέσο διατήρησης της συλλογικής μνήμης".
Ο Μυσιρλάκης είναι γνωστός για την ηρεμία του, και για την ευγένεια του χαρακτήρα του. Όσο κι αν προσπαθείς να του πας κόντρα ή να τον εξοργίσεις, αυτός μπορεί και τιθασεύει πάντα τα αισθήματά του, και τελικά μπορεί να μετουσιώσει ακόμη και την οργή του σε ένα εκτονωτικό χαμόγελο. Αυτά τα δυο χαρακτηριστικά του γνωρίσματα, την ηρεμία και την ευγένεια, επιστράτευσε και στην συγγραφή του βιβλίου του. Που εκτός από αυτοβιογραφικό, είναι και περιγραφικό μιας πολύχρονης περιόδου, στην πορεία της οποίας είδαμε την δημοσιογραφία να σύρεται ή ακόμη και να διασύρεται, να ακολουθεί πολλές και διάφορες κατευθύνσεις, και τελικά να οδηγείται είτε σε περίλαμπρες λεωφόρους, είτε σε σκοτεινές, δύσβατες και απομονωμένες ατραπούς.
Με ικανοποίηση διαπιστώνουμε, πως το βιβλίο που σήμερα παρουσιάζουμε, από τα πρώτα του κιόλας βήματα έτυχε θερμής υποδοχής και έγινε κοινής αποδοχής. Δεξιοί, κεντρώοι και αριστεροί, μιλούν με τα καλύτερα λόγια γι΄ αυτό και για τον συγγραφέα. Δεν άκουσα κανένα, να το σχολιάζει αρνητικά. Ακόμα και κάποιοι που δεν ικανοποιούνται με τίποτα, που δεν τους αρέσει ούτε ο εαυτός τους, εδώ εκφράζουν ικανοποίηση και εκθειάζουν τον συγγραφέα και τις προθέσεις του. Αυτό φυσικά δεν είναι τυχαίο. Οφείλεται κυρίως στην αναγνωρισμένη ειλικρίνεια και την ιδιοσυγκρασία του Γιώργου Μυσιρλάκη καθώς και στον ήπιο χαρακτήρα του. Ο άνθρωπος αυτός δεν υπήρξε ποτέ φανατικός. Συνειδητά, δεν έκανε ποτέ εχθρούς στη δουλειά του και γενικά στη ζωή του. Ακόμα και στις σελίδες του βιβλίου του, όταν αναφέρεται σε πρόσωπα, ακόμα και αμφιλεγόμενα, βρίσκει μόνο καλά λόγια, να συνοδεύσει τις όποιες αναφορές του...
Ας έρθουμε τώρα, στο περιεχόμενο του παρουσιαζόμενου βιβλίου. Κι ας ξεχωρίσουμε κάποια στοιχεία που το χαρακτηρίζουν.
Κατ΄ αρχήν, ξεχωριστή, θετική εντύπωση προκαλούν στον αναγνώστη οι προσωπικές αναφορές του συγγραφέα. Ιδιαίτερα όταν αυτός περιγράφει την δημοσιογραφική διαδρομή του. Από τα πρώτα του βήματα, μέχρι την συνταξιοδότησή του. Προκαλούν ιδιαίτερη συγκίνηση όσα γράφει για την "Μεσόγειο" και τους ανθρώπους της. Σ΄ αυτή την εφημερίδα άλλωστε, ο καλός συνάδελφος, ανάλωσε το μεγαλύτερο μέρος των επαγγελματικών του δραστηριοτήτων και της προσφοράς του στον χώρο. Εδώ πρέπει να σημειωθεί, πως η "Μεσόγειος" των Γραμματικάκηδων, ήταν ένας πολύ σημαντικός τοπικός δημοσιογραφικός και πολιτικός πυλώνας, για πολλές δεκαετίες. Λειτούργησε ως σημείο αναφοράς σημαντικών γεγονότων, αλλά και πολιτικών προσωπικοτήτων της εποχής. Όπως ήταν φυσικό, επηρέασε και τον συγγραφέα.
Ολες οι περιγραφές του σε πρόσωπα και γεγονότα, ξεχωρίζουν για τη ζωντάνια, την πληρότητa και την αντικειμενικότητά τους. Αρτιες και αξιόπιστες είναι και οι περιγραφές των κοσμογονικών αλλαγών που έφερε ο χρόνος στην εξέλιξη της δημοσιογραφίας και γενικά των μέσων ενημέρωσης.
Ο συγγραφέας μιλά με συγκίνηση και παρουσιάζει με τρόπο συναρπαστικό τις πιο χαρακτηριστικές αναμνήσεις του και τις σημαντικότερες εμπειρίες που έζησε στη διάρκεια της δημοσιογραφικής διαδρομής του, κυρίως μέσα από την "Μεσόγειο", αλλά και στα άλλα μέσα ενημέρωσης με τα οποία κατά καιρούς συνεργάστηκε.
Με ξεχωριστή σαφήνεια αναφέρεται ο Γιώργος Μυσιρλάκης στις εμπειρίες του από το ραδιόφωνο, την τηλεόραση και το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, του οποίου υπήρξε αξιόπιστος ανταποκριτής για δεκαετίες.
Από τον πίνακα περιεχομένων του βιβλίου, αντιλαμβάνεται κάθε αναγνώστης, πόσο σημαντικά και ενδιαφέροντα είναι τα διάφορα, ξεχωριστά κεφάλαια, που έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό τον ρέοντα λόγο και την περιγραφική δεινότητα του συγγραφέα. Το βιβλίο χωρίζεται σε οκτώ ξεχωριστά αλλά και αλληλένδετα κεφάλαια.
Το πρώτο και το δεύτερο κεφάλαιο, αναφέρονται στην επαγγελματική διαδρομή του Γιώργου Μυσιρλάκη. Εδώ, κυριαρχεί το συναίσθημα και ξεδιπλώνονται πολλές, συγκινητικές αναμνήσεις του, σχετικά με σημαντικές προσωπικότητες και ιστορικά γεγονότα που κάλυψε δημοσιογραφικά.
Ανάλογης σημασίας και σπουδαιότητας είναι και τα κεφάλαια που ακολουθούν. Ο συγγραφέας κατορθώνει και συνδυάζει άψογα τις προσωπικές αναμνήσεις του με τα καθοριστικά γεγονότα που περιγράφει, τα οποία επηρέασαν και διαμόρφωσαν το πολιτικοκοινωνικό τοπίο της Κρήτης. Το ίδιο ισχύει και στις πιο ανθρώπινες στιγμές που καταγράφει, ενώ πραγματικά εντυπωσιάζει η ακρίβεια και η αντικειμενικότητα της κάθε αναφοράς.
Θα μου επιτραπεί, στο σημείο τούτο, να αναφέρω κάποιες ενδεικτικές αναφορές προσωπικοτήτων, γεγονότων και απόψεων, που συναντούμε στις σελίδες του βιβλίου.
- Αριστοτέλης Γραμματικάκης: Μια πολυσχιδής προσωπικότητα στο χώρο του επαρχιακού Τύπου.
- Τιτίκα Μοιράκη (Η αλησμόνητη Τιτίκα, η πρώτη γυναίκα δημοσιογράφος που ενεγράφη στην ΕΣΗΕΠΗΝ, είχε ιδιαίτερες σχέσεις με τον συγγραφέα. Τους συνέδεε η κοινή καταγωγή από τον Άγιο Μύρωνα και προπαντός η πολύχρονη στενή συνεργασία τους στη "Μεσόγειο")
- Στέργιος Σπανάκης, Μενέλαος Παρλαμάς (δυο τεραστίου διαμετρήματος πνευματικές προσωπικότητες του Ηρακλείου).
- Η δολοφονία του Πάλμε (Ένα τραγικό γεγονός που συντάραξε την Κρήτη, την οποία λάτρευε ο Πάλμε)
- Η τραγωδία με το "Φάλκον" (που ανέκοψε με τρόπο τραγικό την πορεία και την προσφορά του αείμνηστου Γιάννου Κρανιδιώτη)
- Το καβροζούμι, οι φρούδες ελπίδες και οι δημοσιογράφοι
- Η αναβίωση του μύθου του Δαίδαλου
- Πρωταπριλιές στον Τύπο. (Η "Μεσόγειος", ιδιαίτερα επί Αριστοτέλη Γραμματικάκη, είχε ιδιαίτερες επιδόσεις στο έθιμο με τα πρωταπριλιάτικα δημοσιεύματα, πολλά από τα οποία είχαν πανελλαδική απήχηση).
- Στημένα δημοσιογραφικά ρεπορτάζ: Μια σύγχρονη απειλή για την ενημέρωση
- Η "άνοιξη" στην τηλεοπτική ενημέρωση της Κρήτης (Ο Γιώργος Μυσιρλάκης ήταν ο πρώτος αρχισυντάκτης της ΚΡΗΤΗ ΤV).
- Το πρώτο debate στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στη κηποθέατρο "Ν. Καζαντζάκης"
- Η συνάντηση της Ελούντας (Ανδρέας Παπανδρέου, Φρανσουά Μιττεράν, Μουαμάρ Καντάφι)
- Η αιματηρή απόδραση από τις φυλακές της Νεάπολης (Τον Ιούνιο του 1989)
- Όταν 40χρονος πατέρας έπνιξε τα τρία παιδιά του στον Αλμυρό (Μια μεγάλη τραγωδία)
- Η απόδραση του Βαγγέλη Ρωχάμη από τις φυλακές Αλικαρνασσού
- Η διπλή δολοφονία και η αθώωση του δικηγόρου
- Η έκρηξη βόμβας στο αυτοκίνητο του διοικητή της Ασφάλειας
- Ο Μουσικός Αύγουστος στο Ηράκλειο: Μια πρωτοποριακή πολιτιστική επανάσταση
- Φαγιούμ: Η έκθεση που ένωσε το παρελθόν με την αιωνιότητα
- Κωστής Φραγκούλης: Η πένα που έφερνε τη σοφία του χθες στο φως του σήμερα
(Σημειώνω πως η επιλογή των θεμάτων είναι δική μου και προφανώς υποκειμενική. Είναι άλλωστε πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις κεφάλαια από ένα σύνολο τόσο αρμονικό και ενδιαφέρον).
Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως, όποιος διαβάζει το βιβλίο που παρουσιάζουμε, εκτός από τις πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες που αντλεί και την ικανοποίηση που αισθάνεται, διαμορφώνει μια σαφέστερη εικόνα του τόπου μας, των προσωπικοτήτων που ανέδειξε ο χρόνος κυρίως κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης, και των πιο σημαντικών γεγονότων που σημάδεψαν την Κρήτη αλλά και όλους εμάς.
Κλείνοντας την ομιλία μου για τους "Πλόες" του Γιώργου Μυσιρλάκη, αισθάνομαι την ανάγκη να του απευθύνω, εκτός από τα συγχαρητήριά μου, και ένα μεγάλο "Ευχαριστώ" που, για τόσες δεκαετίες παράλληλης πορείας και σύμπλευσης, με τιμά με την φιλία και την αγάπη του.
Ηράκλειο, 9.1.2026
Κώστας Τριγώνης