Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2026

ΟΙ "ΠΛΟΕΣ" ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΥΣΙΡΛΑΚΗ



Κατά την επίσημη παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Μυσιρλάκη «Πλόες - Χαρτογραφώντας 40 χρόνια σε δημοσιογραφική ρότα» που έγινε το βράδυ της Παρασκευής 9 Ιανουαρίου στην αίθουσα "Καστελλάκη" του Επιμελητηρίου Ηρακλείου, μίλησε ο δημοσιογράφος Κώστας Τριγώνης που είπε τα εξής:


Ο Γιώργος Μυσιρλάκης είναι ευρύτερα γνωστός ως ένας άξιος και πολύπειρος επαγγελματίας δημοσιογράφος. Δικαίως τον συνοδεύει η φήμη πως ακολούθησε ανέκαθεν με αξιοπρέπεια 

μια πορεία υποδειγματική και αξιώθηκε να καταγράψει μια πολύ σημαντική προσφορά στην δημοσιογραφία αλλά και στην κοινωνία γενικότερα. Είναι παράλληλα ένας σεμνός και ευγενής άνθρωπος, που τήρησε και τηρεί μέχρι σήμερα απαρεγκλίτως, μέχρι κεραίας, τους αυστηρούς αλλά σπουδαίους ηθικούς κανόνες που έθεσε στη ζωή του. 


Ο Γιώργος Μυσιρλάκης επέλεξε να ακολουθήσει την δημοσιογραφία ως κύριο και αποκλειστικό του επάγγελμα. Και, κατά γενική ομολογία, ετίμησε το επάγγελμά του. Εργάστηκε για δεκαετίες με υποδειγματική ευσυνειδησία και εντιμότητα. Έζησε έντονα, από πρώτο χέρι, σημαντικά γεγονότα, σε δύσκολες εποχές. Απέκτησε  πολλές και σπάνιες εμπειρίες, αρκετές από τις οποίες έγιναν και δικά του βιώματα.



Όταν, πριν από λίγο καιρό, έμαθα πως ο καλός συνάδελφος, προχωρούσε στην έκδοση ενός βιβλίου, που θα είχε ως κύριο θέμα τους αγώνες και τις αγωνίες της τοπικής, δημοσιογραφικής οικογένειας, χάρηκα πάρα πολύ. Ο Μυσιρλάκης ήταν ο ιδανικότερος να διεκπεραιώσει ένα τόσο λεπτό και δύσκολο εγχείρημα, αφού στην πορεία του έχει κερδίσει την απόλυτη εμπιστοσύνη των συναδέλφων του. Ήμουνα βέβαιος πως, το βιβλίο του θα μιλούσε και θα εξιστορούσε αξιόπιστα, την μακρά και γόνιμη δημοσιογραφική πορεία του ακριβού φίλου μου, και παράλληλα, θα περιέγραφε λεπτομερειακά την περιρρέουσα ατμόσφαιρα των δημοσιογραφικών γραφείων της εποχής. Επειδή με τον Γιώργο συνδεόμαστε και συμπλέουμε μια ολόκληρη ζωή, και ξέρω αρκετά καλά, πώς σκέφτεται και πώς λειτουργεί, ήμουνα βέβαιος πως το βιβλίο που κυοφορούσε, θα ήταν πλήρες. Θα κάλυπτε και θα εξέφραζε απόλυτα και ακριβοδίκαια, τόσο τον ίδιο, όσο και συνολικά τον δημοσιογραφικό κόσμο του Ηρακλείου, τον σημερινό αλλά και τον παλαιότερο. Όλους τους συναδέλφους που μόχθησαν για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του δύσκολου αυτού επαγγέλματος, στις εξιστορούμενες δεκαετίες.


Δεν θα παραλείψω εδώ να αναφέρω, την αποφασιστική συμβολή που είχε ο υιός Μυσιρλάκης, ο αγαπητός μας Νίκος, στην τελική απόφαση του πατέρα του, να προχωρήσει στην συγγραφή του βιβλίου. Το σχεδόν καθημερινό τριγούνισμα του Νίκου, να αποτυπώσει τις αναμνήσεις του στο χαρτί, ήταν φυσικό να φέρει το ποθούμενο αποτέλεσμα. Ο Γιώργος, με την επιμονή του γιού του, όπως ο ίδιος ομολογεί, κατόρθωσε να ξεπεράσει τις όποιες αναστολές, και να προχωρήσει στο δύσκολο εγχείρημα. Έβαλε το μυαλό του να δουλέψει σε υψηλές στροφές, συγκέντρωσε τις σκόρπιες σκέψεις του και άνοιξε όλους τους αποθηκευτικούς χώρους της μνήμης του, για να συλλέξει και να αξιολογήσει τα πιο σημαντικά, αλλά και πολλά από τα θεωρούμενα σαν ασήμαντα, γεγονότα που τον σημάδεψαν, κατά την πολύχρονη πορεία του στον δύσκολο και ορισμένες φορές αφιλόξενο ή και απροσπέλαστο για πολλούς, χώρο της δημοσιογραφίας. 



Κάπως έτσι, προέκυψαν οι "Πλόες" του Γιώργου Μυσιρλάκη. Το βιβλίο που σήμερα παρουσιάζουμε, και που δεν είναι μόνο η αυτοβιογραφία του δημοσιογράφου - συγγραφέα, ούτε είναι ένα απλό χρονικό. Είναι κάτι πολύ περισσότερο, σπάνιο, ίσως και μοναδικό για τα τοπικά δεδομένα. 


Κατ΄ αρχήν, ο συγγραφέας αξιοποιεί τις 560 περίπου σελίδες του βιβλίου του, για να βοηθήσει τους αναγνώστες του να εντοπίσουν τις διαφορές της δημοσιογραφικής κουλτούρας που κάνουν να ξεχωρίζει ένας σωστός επαγγελματίας δημοσιογράφος, από έναν ερασιτέχνη περιστασιακό ή περιθωριακό. 


Επίσης, ο Γιώργος Μυσιρλάκης στο βιβλίο του, προσδιορίζει τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει  τους κάθε λογής ανεύθυνους δημοσιογραφούντες, από τους επαρχιώτες επαγγελματίες του χώρου που σέβονται την αποστολή τους και προσπαθούν, μέσα από μύριες δυσκολίες, να ανταποκριθούν στις δικαιολογημένες απαιτήσεις του κοινού από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, που με πίστη, με καθαρά χέρια και με καθαρή καρδιά υπηρετούν. 


Ο ίδιος έγραψε προ καιρού ότι το έργο του "αποτελεί έναν συνδυασμό αυτοβιογραφίας, χρονικού και κοινωνικοπολιτικής μαρτυρίας τεσσάρων δεκαετιών, όπου η δημοσιογραφία συναντά την Ιστορία και αναδεικνύει πώς η έγκυρη και τεκμηριωμένη ενημέρωση λειτουργεί ως «καθρέφτης» της εποχής αλλά και ως μέσο διατήρησης της συλλογικής μνήμης".


Ο Μυσιρλάκης είναι γνωστός για την ηρεμία του, και για την ευγένεια του χαρακτήρα του. Όσο κι αν προσπαθείς να του πας κόντρα ή να τον εξοργίσεις, αυτός μπορεί και τιθασεύει πάντα τα αισθήματά του, και τελικά μπορεί να μετουσιώσει ακόμη και την οργή του σε ένα εκτονωτικό χαμόγελο. Αυτά τα δυο χαρακτηριστικά του γνωρίσματα, την ηρεμία και την ευγένεια, επιστράτευσε και στην συγγραφή του βιβλίου του. Που εκτός από αυτοβιογραφικό, είναι και περιγραφικό μιας πολύχρονης περιόδου, στην πορεία της οποίας είδαμε την δημοσιογραφία να σύρεται ή ακόμη και να διασύρεται, να ακολουθεί πολλές και διάφορες κατευθύνσεις, και τελικά να οδηγείται είτε σε περίλαμπρες λεωφόρους, είτε σε σκοτεινές, δύσβατες και απομονωμένες ατραπούς. 


Με ικανοποίηση διαπιστώνουμε, πως το βιβλίο που σήμερα παρουσιάζουμε, από τα πρώτα του κιόλας βήματα έτυχε θερμής υποδοχής και έγινε κοινής αποδοχής. Δεξιοί, κεντρώοι και αριστεροί, μιλούν με τα καλύτερα λόγια γι΄ αυτό και για τον συγγραφέα. Δεν άκουσα κανένα, να το σχολιάζει αρνητικά. Ακόμα και κάποιοι που δεν ικανοποιούνται με τίποτα, που δεν τους αρέσει ούτε ο εαυτός τους, εδώ εκφράζουν ικανοποίηση και εκθειάζουν τον συγγραφέα και τις προθέσεις του. Αυτό φυσικά δεν είναι τυχαίο. Οφείλεται κυρίως στην αναγνωρισμένη ειλικρίνεια και την ιδιοσυγκρασία του Γιώργου Μυσιρλάκη καθώς και στον ήπιο χαρακτήρα του. Ο άνθρωπος αυτός δεν υπήρξε ποτέ φανατικός. Συνειδητά, δεν έκανε ποτέ εχθρούς στη δουλειά του και γενικά στη ζωή του. Ακόμα και στις σελίδες του βιβλίου του, όταν αναφέρεται σε πρόσωπα, ακόμα και αμφιλεγόμενα, βρίσκει μόνο καλά λόγια, να συνοδεύσει τις όποιες αναφορές του...


Ας έρθουμε τώρα, στο περιεχόμενο του παρουσιαζόμενου βιβλίου. Κι ας ξεχωρίσουμε κάποια στοιχεία που το χαρακτηρίζουν. 


Κατ΄ αρχήν, ξεχωριστή, θετική εντύπωση προκαλούν στον αναγνώστη οι προσωπικές αναφορές του συγγραφέα. Ιδιαίτερα όταν αυτός περιγράφει την δημοσιογραφική διαδρομή του. Από τα πρώτα του βήματα, μέχρι την συνταξιοδότησή του. Προκαλούν ιδιαίτερη συγκίνηση όσα γράφει για την "Μεσόγειο" και τους ανθρώπους της. Σ΄ αυτή την εφημερίδα άλλωστε, ο καλός συνάδελφος, ανάλωσε το μεγαλύτερο μέρος των επαγγελματικών του δραστηριοτήτων και της προσφοράς του στον χώρο. Εδώ πρέπει να σημειωθεί, πως η "Μεσόγειος" των Γραμματικάκηδων, ήταν ένας πολύ σημαντικός τοπικός δημοσιογραφικός και πολιτικός πυλώνας, για πολλές δεκαετίες. Λειτούργησε ως σημείο αναφοράς σημαντικών γεγονότων, αλλά και πολιτικών προσωπικοτήτων της εποχής. Όπως ήταν φυσικό, επηρέασε και τον συγγραφέα.


Ολες οι περιγραφές του σε πρόσωπα και γεγονότα, ξεχωρίζουν για τη ζωντάνια, την πληρότητa και την αντικειμενικότητά τους. Αρτιες και αξιόπιστες είναι και οι περιγραφές των κοσμογονικών αλλαγών που έφερε ο χρόνος στην εξέλιξη της δημοσιογραφίας και γενικά των μέσων ενημέρωσης. 


Ο συγγραφέας μιλά με συγκίνηση και παρουσιάζει με τρόπο συναρπαστικό τις πιο χαρακτηριστικές αναμνήσεις του και τις σημαντικότερες εμπειρίες που έζησε στη διάρκεια της δημοσιογραφικής διαδρομής του, κυρίως μέσα από την "Μεσόγειο", αλλά και στα άλλα μέσα ενημέρωσης με τα οποία κατά καιρούς συνεργάστηκε. 


 Με ξεχωριστή σαφήνεια αναφέρεται ο Γιώργος Μυσιρλάκης στις εμπειρίες του από το ραδιόφωνο, την τηλεόραση και το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, του οποίου υπήρξε αξιόπιστος ανταποκριτής για δεκαετίες. 


Από τον πίνακα περιεχομένων του βιβλίου, αντιλαμβάνεται κάθε αναγνώστης, πόσο σημαντικά και ενδιαφέροντα είναι τα διάφορα, ξεχωριστά κεφάλαια, που έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό τον ρέοντα λόγο και την περιγραφική δεινότητα του συγγραφέα. Το βιβλίο χωρίζεται σε οκτώ ξεχωριστά αλλά και αλληλένδετα κεφάλαια.


Το πρώτο και το δεύτερο κεφάλαιο, αναφέρονται στην επαγγελματική διαδρομή του Γιώργου Μυσιρλάκη. Εδώ, κυριαρχεί το συναίσθημα και ξεδιπλώνονται πολλές, συγκινητικές αναμνήσεις του, σχετικά με σημαντικές προσωπικότητες και ιστορικά γεγονότα που κάλυψε δημοσιογραφικά.


Ανάλογης σημασίας και σπουδαιότητας είναι και τα κεφάλαια που ακολουθούν. Ο συγγραφέας κατορθώνει και συνδυάζει άψογα τις προσωπικές αναμνήσεις του με τα καθοριστικά γεγονότα που περιγράφει, τα οποία επηρέασαν και διαμόρφωσαν το πολιτικοκοινωνικό τοπίο της Κρήτης. Το ίδιο ισχύει και στις πιο ανθρώπινες στιγμές που καταγράφει, ενώ πραγματικά εντυπωσιάζει η ακρίβεια και η αντικειμενικότητα της κάθε αναφοράς.


Θα μου επιτραπεί, στο σημείο τούτο, να αναφέρω κάποιες ενδεικτικές αναφορές προσωπικοτήτων,  γεγονότων και απόψεων, που συναντούμε στις σελίδες του βιβλίου.


- Αριστοτέλης Γραμματικάκης: Μια πολυσχιδής προσωπικότητα στο χώρο του επαρχιακού Τύπου.

- Τιτίκα Μοιράκη (Η αλησμόνητη Τιτίκα, η πρώτη γυναίκα δημοσιογράφος που ενεγράφη στην ΕΣΗΕΠΗΝ, είχε ιδιαίτερες σχέσεις με τον συγγραφέα. Τους συνέδεε η κοινή καταγωγή από τον Άγιο Μύρωνα και προπαντός η πολύχρονη στενή συνεργασία τους στη "Μεσόγειο")

- Στέργιος Σπανάκης, Μενέλαος Παρλαμάς (δυο τεραστίου διαμετρήματος πνευματικές προσωπικότητες του Ηρακλείου).

- Η δολοφονία του Πάλμε (Ένα τραγικό γεγονός που συντάραξε την Κρήτη, την οποία λάτρευε ο Πάλμε)

- Η τραγωδία με το "Φάλκον" (που ανέκοψε με τρόπο τραγικό την πορεία και την προσφορά του αείμνηστου Γιάννου Κρανιδιώτη)

- Το καβροζούμι, οι φρούδες ελπίδες και οι δημοσιογράφοι

- Η αναβίωση του μύθου του Δαίδαλου

- Πρωταπριλιές στον Τύπο. (Η "Μεσόγειος", ιδιαίτερα επί Αριστοτέλη Γραμματικάκη, είχε ιδιαίτερες επιδόσεις στο έθιμο με τα πρωταπριλιάτικα δημοσιεύματα, πολλά από τα οποία είχαν πανελλαδική απήχηση).

- Στημένα δημοσιογραφικά ρεπορτάζ: Μια σύγχρονη απειλή για την ενημέρωση

- Η "άνοιξη" στην τηλεοπτική ενημέρωση της Κρήτης (Ο Γιώργος Μυσιρλάκης ήταν ο πρώτος αρχισυντάκτης της ΚΡΗΤΗ ΤV).

- Το πρώτο debate στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στη κηποθέατρο "Ν. Καζαντζάκης" 

- Η συνάντηση της Ελούντας (Ανδρέας Παπανδρέου, Φρανσουά Μιττεράν, Μουαμάρ Καντάφι)

- Η αιματηρή απόδραση από τις φυλακές της Νεάπολης (Τον Ιούνιο του 1989)

- Όταν 40χρονος πατέρας έπνιξε τα τρία παιδιά του στον Αλμυρό (Μια μεγάλη τραγωδία)

- Η απόδραση του Βαγγέλη Ρωχάμη από τις φυλακές Αλικαρνασσού

- Η διπλή δολοφονία και η αθώωση του δικηγόρου

- Η έκρηξη βόμβας στο αυτοκίνητο του διοικητή της Ασφάλειας

- Ο Μουσικός Αύγουστος στο Ηράκλειο: Μια πρωτοποριακή πολιτιστική επανάσταση

- Φαγιούμ: Η έκθεση που ένωσε το παρελθόν με την αιωνιότητα

- Κωστής Φραγκούλης: Η πένα που έφερνε τη σοφία του χθες στο φως του σήμερα

(Σημειώνω πως η επιλογή των θεμάτων είναι δική μου και προφανώς υποκειμενική. Είναι άλλωστε πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις κεφάλαια από ένα σύνολο τόσο αρμονικό και ενδιαφέρον).


Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως, όποιος διαβάζει το βιβλίο που παρουσιάζουμε, εκτός από τις πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες που αντλεί και την ικανοποίηση που αισθάνεται, διαμορφώνει μια σαφέστερη εικόνα του τόπου μας, των προσωπικοτήτων που ανέδειξε ο χρόνος κυρίως κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης, και των πιο σημαντικών γεγονότων που σημάδεψαν την Κρήτη αλλά και όλους εμάς.  


Κλείνοντας την ομιλία μου για τους "Πλόες" του Γιώργου Μυσιρλάκη, αισθάνομαι την ανάγκη να του απευθύνω, εκτός από τα συγχαρητήριά μου, και ένα μεγάλο "Ευχαριστώ" που, για τόσες δεκαετίες παράλληλης πορείας και σύμπλευσης, με τιμά με την φιλία και την αγάπη του.



Ηράκλειο, 9.1.2026

Κώστας Τριγώνης


Ποιοι γιορτάζουν σήμερα Σάββατο 10 Ιανουαρίου



Η Ορθόδοξη Εκκλησία σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμά σήμερα, Σάββατο 10 Ιανουαρίου, τη μνήμη του Αγίου Γρηγορίου, Επισκόπου Νύσσης, μιας από τις κορυφαίες μορφές της πατερικής θεολογίας και του πνευματικού στοχασμού της Εκκλησίας.

Ο Άγιος Γρηγόριος υπήρξε αδελφός του Μεγάλου Βασιλείου και μέλος των Καππαδοκών Πατέρων.

Την ονομαστική τους γιορτή έχουν οι:

  • Αντίπας, Αντίπη
  • Αμμώνιος
  • Δομετιανός, Δομετιανή
  • Θεοσέβια.

Σύμφωνα με το εορτολόγιο, τιμώνται επίσης:

  • Ο Όσιος Δομετιανός, Επίσκοπος Μελιτηνής, που διακρίθηκε για τον ασκητικό του βίο, τη φιλανθρωπία και την ποιμαντική του μέριμνα.
  • Ο Άγιος Μαρκιανός, Πρεσβύτερος και Οικονόμος της Μεγάλης Εκκλησίας, γνωστός για την ακεραιότητα και τη δικαιοσύνη του.
  • Ο Όσιος Αμμώνιος, ασκητής της ερήμου, που αφιερώθηκε στην προσευχή και την πνευματική καθαρότητα.
  • Η Αγία Θεοσεβία η Διακόνισσα, πρότυπο διακονίας, αγάπης και προσφοράς στην πρώτη Εκκλησία.
  • Ο Όσιος Αντίπας ο Αθωνίτης, μορφή της αγιορείτικης παράδοσης, που έζησε με ταπείνωση, νηστεία και αδιάλειπτη προσευχή.

Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2026

Έκτακτα δρομολόγια της ΚΤΕΛ Ηρακλείου Λασιθίου προς και από Θεσσαλονίκη




Η ΚΤΕΛ Ηρακλείου Λασιθίου ανακοινώνει την πραγματοποίηση έκτακτων δρομολογίων, προκειμένου να καλυφθούν αυξημένες μεταφορικές ανάγκες και να εξυπηρετηθούν οι επιβάτες με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

🔹 Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2026
Θα πραγματοποιηθεί έκτακτο δρομολόγιο από Ηράκλειο προς Λαμία – Λάρισα – Θεσσαλονίκη.

🔹 Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2026
Θα πραγματοποιηθεί έκτακτο δρομολόγιο επιστροφής από Θεσσαλονίκη – Λάρισα – Λαμία προς Ηράκλειο,
🕙 με ώρα αναχώρησης 10:00 π.μ.

Τα παραπάνω έκτακτα δρομολόγια εντάσσονται στο πλαίσιο της διαρκούς προσπάθειας της ΚΤΕΛ Ηρακλείου Λασιθίου για την καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού, με ασφάλεια, συνέπεια και αξιοπιστία.

Για περισσότερες πληροφορίες, οι επιβάτες μπορούν να απευθύνονται στα εκδοτήρια της εταιρείας και στο τηλ 2810 246530


ΚΤΕΛ Ηρακλείου Λασιθίου

Πέθανε ο αγαπημένος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης



Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 83 ετών, άφησε ο ηθοποιός Χρήστος Πολίτης, ο οποίος έγινε ευρύτατα γνωστός από τον ρόλο του «Γιάγκου Δράκου» στην τηλεοπτική σειρά «Λάμψη».

Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή με ανάρτησή του στο Facebook ο συγγραφέας Μάνος Λαμπράκης, γράφοντας «Ο Χρήστος Πολίτης δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας… 1942 – 2026» και συνοδεύοντάς την με το τραγούδι My Way του Φρανκ Σινάτρα.

Ο Χρήστος Πολίτης υπήρξε πρωταγωνιστής του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Εργάστηκε στο θέατρο από το 1966-1967 έως το 1997-1998, σε περισσότερες από 45 θεατρικές παραγωγές, ενώ στον κινηματογράφο, κυρίως, από το 1968 έως το 1974, συμμετέχοντας σε 18 ταινίες. 

Στην τηλεόραση εργάστηκε από το 1973 έως το 2005, πρωταγωνιστώντας σε 8 τηλεοπτικές σειρές. Από αυτές, ξεχώρισε η «Λάμψη» του Νίκου Φώσκολου, η μακροβιότερη τηλεοπτική σειρά στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης, με 3.457 επεισόδια. Μέσω αυτής της σειράς, ο Χρήστος Πολίτης έμπαινε στα σπίτια όλων των Ελλήνων, αφήνοντας το αποτύπωμά του στη μικρή οθόνη ως πατριάρχης, μεγαλοεπιχειρηματίας και ιδιοκτήτης της Giant, «Γιάκος Δράκος».

Πέθανε ο ηθοποιός Χρήστος Πολίτης – Υπήρξε ο αγαπημένος «Γιάγκος Δράκος» της τηλεόρασης

Ποιος ήταν ο Χρήστος Πολίτης 

Ο Χρήστος Πιατουλάκης, γεννήθηκε στο Ηράκλειο, 27 Δεκεμβρίου 1942 και έγινε γνωστός καλλιτεχνικά με το ψευδώνυμο Χρήστος Πολίτης.

Βιογραφικά στοιχεία

Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1965). Πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο Γιάννη Φέρτη – Ξένιας Καλογεροπούλου στο έργο Δέκα μικροί νέγροι (1965-1966). Στη συνέχεια, έπαιξε στον θίασο Τιτίκας Νικηφοράκη – Νίκου Χατζίσκου στα έργα Πολύ κακό για το τίποτα (1968) και Τσάι και συμπάθεια (1969). Ακολούθησαν συνεργασίες με το θέατρο του Κώστα Μουσούρη και με το Εθνικό Θέατρο. Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαία τραγωδία, στα έργα Χοηφόροι – Ευμενίδες του Αισχύλου και Ιππόλυτος του Ευριπίδη. Παραστάσεις με τις οποίες συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό. 

Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Απλού Θεάτρου (1974-1990). Θίασος που είχε στόχο την θεατρική αποκέντρωση, αρχικά με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και στη συνέχεια, από το 1982, με τη δημιουργία και λειτουργία ενός θεάτρου στις παρυφές του θεατρικού κέντρου της Αθήνας, στην Καλλιθέα. Το Απλό Θέατρο επικεντρώθηκε κυρίως σε δραματολόγιο ρεπερτορίου, ανεβάζοντας έργα των Άρθουρ Μίλερ, Τενεσί Ουίλιαμς, Ο. Γκόλντσμιθ, Λούλας Αναγνωστάκη κ.ά.. Υπήρξε το θέατρο που παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε ένα ευρύτερο κοινό, τα έργα του Τζο Όρτον. Ο κύκλος του Απλού Θεάτρου για τον Χρ. Πολίτη ολοκληρώθηκε το 1990, με τη διάλυση του ομώνυμου θιάσου.

Παράλληλα με το έργο του στο Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με άλλους θεατρικούς δημιουργούς και θιάσους, όπως η Αντιγόνη Βαλάκου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, το Άρμα Θέσπιδος κ.ά.. Μετά την αποχώρηση του από το Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο αλλά και με αρκετούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου. Στο χώρο του αρχαίου δράματος επέστρεψε το 1986, στο πλάι του Αλ. Μινωτή με το Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή και το 1992 με την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε, υπήρξε Το λιοντάρι του χειμώνα του Τζ. Γκόλντμαν, κατά την θεατρική περίοδο 1997-98.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά με ένα πολύ μικρό ρόλο το 1968, στην ταινία του Νίκου Φώσκολου Λεωφόρος του μίσους και με πρωταγωνιστικό ρόλο το 1969 στις ταινίες Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών. Το 1969 κέρδισε και το βραβείο Β’ Αντρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία Το κορίτσι του 17. Στη συνέχεια συνεργάστηκε κυρίως, με τον κινηματογραφικό παραγωγό Τζέιμς Πάρις. Επανεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 2022, έπειτα από πολλές δεκαετίες αποχής, συμμετέχοντας στην ταινία Broadway του Χρήστου Μασσαλά.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στη σειρά Τα δίχτυα του τρόμου. Μεταξύ άλλων, συμμετείχε στις σειρές Βασίλισσα Αμαλία μαζί με την Αλ. Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (1975) και Αφροδίτη με τη Νόρα Βαλσάμη (1977). Την δεκαετία του 1980 είχε ελάχιστες συμμετοχές σε τηλεοπτικά προγράμματα. Το 1991, επανεμφανίζεται στην τηλεόραση με την καθημερινή σειρά του Ν. Φώσκολου Η λάμψη, συνεργασία που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ως «Γιάγκο Δράκο», ρόλο που ερμήνευσε για 14 χρόνια, έως το καλοκαίρι του 2005. Η συμμετοχή του στη Λάμψη υπήρξε μία από τις τελευταίες καλλιτεχνικές του δραστηριότητες.

Επιπλέον, κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980, συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραγωγές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, καθώς και σε δύο παραγωγές για βίντεο, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Κατά τη δεκαετία του 1990, υπήρξε για μια διετία, δάσκαλος στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη

Τέλος, περιστασιακά ασχολήθηκε και με την πολιτική. Το 1998, εκλέχθηκε νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών με τον συνδυασμό του Θεόδωρου Κατριβάνου. Θέση από την οποία αποχώρησε σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ συμμετείχε και ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Πολιτικής Άνοιξης για τις βουλευτικές εκλογές του 1996.

Πηγή πληροφοριών: Wikipedia

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα Παρασκευή 9 Ιανουαρίου



Σήμερα, Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των Ιερομάρτυρος Θεοκτίστου του ομολογητού, Μαρτύρων Πολυεύκτου και Λαυρεντίου, Νεομάρτυρος Κυράννης εκ Βυσώκας Θεσσαλονίκης.

Δεν υπάρχει κάποιο γνωστό όνομα που να γιορτάζει σήμερα.

☀ Ανατολή ήλιου: 07:41 – Δύση ήλιου: 17:23
🌗 Σελήνη 21 ημερών

Άγιος Πολύευκτος

Ο Άγιος Πολύευκτος έζησε κατά την εποχή των αυτοκρατόρων Δεκίου (249 – 251 μ.Χ.) και Ουαλεριανού (251 – 259 μ.Χ.) και ήταν στρατιωτικός. Υπήρξε ο πρώτος που μαρτύρησε για τον Χριστό στη Μελιτηνή της Αρμενίας, όπου εκτελούσε τα στρατιωτικά του καθήκοντα.

Όταν μεταξύ των ετών 253 – 256 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Ουλεριανός διέταξε σκληρό διωγμό κατά των Χριστιανών, ο Πολύευκτος δεν διστάζει να ομολογήσει την πίστη του στο στράτευμα. Όταν το πληροφορήθηκε ο αυτοκράτορας τον κάλεσε σε απολογία. Στον πεθερό του, που τον συμβουλεύει να πειθαρχήσει στην αυτοκρατορική προσταγή, ο Πολύευκτος του υπενθυμίζει ότι οφείλουμε να πειθαρχούμε στο Θεό παρά στους ανθρώπους. Δεν λυγίζει ακόμη και στις ικεσίες και τα δάκρυα της νεαρής συζύγου του, Παυλίνας. Παραμένει σταθερός στην πίστη του και αποκεφαλίζεται κερδίζοντας το στέφανο του μαρτυρίου.

Η Σύναξη του Αγίου Μάρτυρος Πολυεύκτου ετελείτο στο σεπτό ναό που ανήγειραν οι πιστοί στον τόπο του μαρτυρίου του, που έκειτο κοντά στην περιοχή του Φιλαδελφίου και του Ταύρου Κωνσταντινουπόλεως.


Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2026

Έρευνα: Μετά από πόσο καιρό παίρνουν ξανά βάρος όσοι σταματούν τις ενέσεις αδυνατίσματος


Όταν οι ασθενείς σταματούν να λαμβάνουν φάρμακα για το αδυνάτισμα, τα ευεργετικά αποτελέσματα εξαφανίζονται εντός διετίας, όπως προκύπτει από έρευνα που δημοσιεύτηκε στη Βρετανία.

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ανακάλυψαν ότι άτομα που λαμβάνουν φάρμακα όπως η σεμαγλουτίδη - που διατίθενται στην αγορά με εμπορικές ονομασίες όπως Wegovy, Ozempic και Rybelsus - και η τιρζεπατίδη, που διατίθεται στην αγορά με την ονομασία Mounjaro, ναι μεν χάνουν βάρος κατά τη διάρκεια της θεραπείας, αλλά το ανακτούν εντός 20 μηνών από την στιγμή που διακόπτουν τις ενέσεις, δηλαδή τέσσερις φορές πιο γρήγορα από όσους κάνουν παραδοσιακή δίαιτα.

Συγκριτικά, η μελέτη διαπίστωσε ότι όσοι λαμβάνουν υποστήριξη για να χάσουν βάρος μέσω πιο υγιεινής διατροφής και άσκησης διατηρούν το βάρος τους για περίπου τέσσερα χρόνια.

Εξετάζοντας στοιχεία για 9.341 παχύσαρκους ή υπέρβαρους ασθενείς που συμμετείχαν σε 37 μελέτες και λάμβαναν κάποιο από 18 διαφορετικά φάρμακα αδυνατίσματος, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, μετά τη διακοπή του φαρμάκου, οι άνθρωποι αυτοί έπαιρναν κατά μέσο όρο 0,4 κιλό τον μήνα και μέσα σε 1,7 έτος προβλέπονταν να επιστρέψουν στο βάρος που είχαν πριν από την έναρξη της θεραπείας.

Παράγοντες κινδύνου για την καρδιακή υγεία, όπως τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης και της χοληστερόλης, που επηρεάστηκαν θετικά από τα φάρμακα προβλεπόταν να επιστρέψουν στα επίπεδα πριν από την έναρξη της θεραπείας εντός 1,4 έτους, κατά μέσον όρο, σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύεται στη Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση (BMJ).

Σε γενικές γραμμές, οι μισοί ασθενείς είχαν λάβει φάρμακα GLP-1 (ορμόνες που παράγονται φυσικά στον οργανισμό μας έπειτα από κάθε γεύμα), μεταξύ αυτών 1.776 που είχαν λάβει το νεότερο και πιο αποτελεσματικό φάρμακο σεμαγλουτίδη (φάρμακο που μιμείται τη φυσική ορμόνη GLP-1 και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 και της παχυσαρκίας, ρυθμίζοντας το σάκχαρο αίματος, μειώνοντας την όρεξη και αυξάνοντας το αίσθημα κορεσμού).

Ο ρυθμός επανάκτησης του βάρους ήταν ταχύτερος με τη σεμαγλουτίδη και την τιρζεπατίδη και κατά μέσον όρο έφθανε το 0,8 κιλό τον μήνα.

«Ωστόσο, επειδή εκείνοι που λαμβάνουν σεμαγλουτίδη ή τιρζεπατίδη χάνουν, στην αρχή, περισσότερο βάρος, καταλήγουν όλοι σχεδόν ταυτόχρονα στη βάση απ' όπου ξεκίνησαν», επισημαίνει ο επικεφαλής ερευνητής της μελέτης, ο Δημήτρης Κουτουκίδης, του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Ανεξάρτητα από το πόσα κιλά έχει χάσει κάποιος, η μηνιαία επανάκτηση βάρους ήταν ταχύτερη μετά τη λήψη των φαρμάκων αδυνατίσματος σε σχέση με τα προγράμματα συμπεριφορικής διαχείρισης βάρους, διαπίστωσαν επίσης οι ερευνητές.

Η αναδρομική μελέτη δεν μπόρεσε να καθορίσει αν κάποιοι ασθενείς ήταν πιθανότερο, σε σχέση με άλλους, να διατηρήσουν την απώλεια κιλών.

«Η κατανόηση του ποιος το πετυχαίνει (να διατηρήσει το καλό αποτέλεσμα) και ποιος όχι είναι με κάποιο τρόπο το ερώτημα για το 'ιερό δισκοπότηρο' στην έρευνα για την απώλεια βάρους, αλλά κανένας δεν έχει βρει ακόμη την απάντηση», καταλήγει ο Δημήτρης Κουτουκίδης.


Με στοιχεία από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα Πέμπτη 8 Ιανουαρίου



Σήμερα, Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των Οσίου Αγάθωνος, Αγίου Ιουλιανού και μαρτύρων Βασίλισσας Κελσίου Αναστασίου και Αντωνίου, Οσίας Δομνίκης, Αγίας Παρθένας, Αγίου Γεωργίου Χοζεβίτη.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

  • Αγάθων,
  • Βασίλισσα,
  • Κέλσιος, Κέλσια,
  • Κέλσα, Κέλση,
  • Δομινίκη, Δομνίκα,
  • Δομνίκη,
  • Δομήνικος,
  • Παρθένα,
  • Έλσα, Έλση,
  • Νένα.
☀ Ανατολή ήλιου: 07:41 – Δύση ήλιου: 17:22
🌖 Σελήνη 20 ημερών

Άγιος Ιουλιανός και μαρτύρων Βασίλισσας Κελσίου Αναστασίου και Αντωνίου

Μαρτύρησαν στις αρχές του 4ου αιώνα επί Διοκλητισνού και Μαρκιανού διοικητή Αιγύπτου. Ο Ιουλιανός ήταν από την Αντινούπολη της Μέσης Αιγύπτου και ο γάμος του με τη Βασίλισσα (έτσι ονομαζόταν η γυναίκα του) δεν τους έδωσε παιδί. Αλλά παιδιά τους θεωρούσαν τα φτωχά και τα ορφανά.

Όταν το 303 κηρύχτηκε διωγμός κατά των χριστιανώνο Ιουλιανός και η Βασίλισσα για να αποφύγουν την ειδωλολατρική βία, πήγαν, ο μεν σε ανδρικό μοναστήρι, ή δε σε γυναικείο. Αλλά η σκληρή δίωξη από τον ειδωλολάτρη διοικητή της Αιγύπτου Μαρκιανό, έφτασε μέχρι αυτά τα μοναστήρια. Τότε ο Ιουλιανός συνελήφθη και ιδιαίτερα αυτός βασανίστηκε σκληρά. Ο γιος όμως του Μαρκιανού, Κέλσιος, που σεβόταν τους χριστιανούς, είπε στον πατέρα του να πάψει τα σκληρά βασανιστήρια. Εκείνος αρνήθηκε. Και ο Κέλσιος τότε ομολόγησε τον Χριστό, με αποτέλεσμα να τον θανατώσει ο ίδιος ο πατέρας του.

Λίγο αργότερα, μετά από απάνθρωπα βασανιστήρια, παρέδιδαν στον στεφανοδότη Χριστό τις ψυχές τους ο Ιουλιανός και η σύζυγος του Βασίλισσα. Μαζί τους δε και ένας ιερέας ονόματι Αντώνιος, καθώς και κάποιοι από τους Δήμιους, αλλά και άλλοι πολλοί άνδρες. Επίσης και κάποιος εκ νεκρών αναστάς Αναστάσιος και 20 Στρατιώτες. Η μνήμη όλων των πιο πάνω Αγίων, άγνωστο γιατί, επαναλαμβάνεται και την 21η Ιουνίου.