Μαρία Αντωνογιαννάκη: Ένας άγγελος επιστρέφει στον φυσικό του χώρο
Είναι αβάσταχτος ο πόνος που προκαλεί το θλιβερό άγγελμα μιας απίστευτης απώλειας. Πώς άλλωστε μπορεί να πιστέψει κανείς, μια τόσο κακή, τόσο απαίσια είδηση, που επιμένει πως "έφυγε από τη ζωή" μια από τις πιο χαμογελαστές και πρόσχαρες, τις πιο χαριτωμένες και καλόκαρδες κοπέλες που πλαισίωναν τα τελευταία χρόνια τα τοπικά δημοσιογραφικά γραφεία...
Ποιός μπορεί εύκολα να πιστέψει πως η γλυκύτατη Μαρία, η προσωποποίηση της καλοσύνης και της ευγένειας, δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας!
Η μόνη εξήγηση που θα μπορούσε ίσως να γίνει αποδεκτή, είναι αυτή που επιλέξαμε στο εφιαλτικό όνειρο που βλέπαμε απόψε: Η Μαρία μας, ένας άγγελος που, άγνωστο πως, βρέθηκε για κάποια χρόνια σε τούτη τη γη, αποφάσισε ξαφνικά να επιστρέψει στον ουρανό, που ήταν ανέκαθεν ο φυσικός της χώρος. Σκέφτηκε και έκρινε πως αρκετά έζησε εδώ, μαζί μας, και ήρθε η ώρα να ξανανέβει στα πιο ψηλά σύννεφα, δίπλα στον Ουράνιο Πατέρα...
Το μόνο ίσως που δεν έλαβε υπόψη της, ήταν ο βαρύς και αβάσταχτος πόνος που προκαλεί στους ανθρώπους της, το αιφνίδιο και απροειδοποίητο αυτό ταξίδι. Αλλά, τι άλλο μπορούμε εμείς πια να πούμε, εκτός από τη διατύπωση μιας κοινότυπης ευχής, να είναι καλά εκεί που κίνησε να πάει.
Σε μας, η αγαπημένη Μαρία, αφήνει μόνο την αύρα της, την αγάπη της και τις πιο τρυφερές αναμνήσεις από τον σύντομο βηματισμό της σε τούτη τη γη...
Ξέρει πολύ καλά, δεν υπάρχει λόγος να της το επιβεβαιώσουμε πως, όσοι είχαμε την τύχη και την χαρά να βρεθούμε και να εργαστούμε δίπλα της, δεν θα ξεχάσουμε ποτέ την γλυκειά φωνή της, το γέλιο της, την καλοσύνη, την ευγένεια και το χαμόγελό της. Γι΄αυτό και η ανάμνησή της θα συνοδεύεται πάντα από ένα δάκρυ που θα κυλά απ' τα μάτια μας.
Καλό σου ταξίδι, αγαπημένε μας άγγελε. Και να έρχεσαι, όσο πιο συχνά θα μπορείς, στα όνειρά μας...
Κώστας Τριγώνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου